O tym, że dopuszcza  to już Europejski Bank Centralny, świadczą wypowiedzi jego przedstawicieli. Prezesi banków centralnych państw wchodzących w skład strefy euro coraz głośniej mówią, że jedynym słusznym rozwiązaniem ratującym Grecję może być jej odstąpienie od wspólnej waluty. Zmiana stanowiska EBC była tylko kwestią czasu, jednak mimo wszystko jest sporym zaskoczeniem. Tym bardziej, że jeszcze kilka miesięcy temu jej członkowie zdecydowanie odcinali się od takiego rozwiązania, gdyż godziłoby ono w porozumienie wynikające z traktatu i mogłoby wpłynąć niekorzystnie na warunki ekonomiczne w Europie.Teraz większość w większości głosów nie słychać już obawy o sytuację banków.

Wyjście Grecji ze strefy euro nie jest jednak rozwiązaniem na teraz. To tylko coraz bardziej dopuszczalne rozwiązanie wybitnie trudnej sytuacji. Grecja ma duże problemy z wywiązaniem się z umowy pomocowej, a to może oznaczać, że kolejne jej transze zostaną wstrzymane. Można więc interpretować to tak, że obecnie Grecja ma postawiony warunek – jeśli nie zrealizuje warunków pakietu pomocowego, jej bierność doprowadzi do wykluczenia z eurolandu.

Spełnianiu owych warunków nie sprzyja sytuacja polityczna w Grecji. Brak rządu i niestabilność na szczytach władzy uniemożliwiają wdrożenie niezbędnych reform. Będzie tak co najmniej do czerwca, bo dopiero wówczas możliwe są kolejne wybory parlamentarne, które wydają się nieuchronne.

Dzień Unii Europejskiej formalnie zwany jest Dniem Europy. Funkcjonują dwie nazwy dla rozróżnienia z Dniem Europy, który obchodzony jest 5 maja przez kraje europejskie, które nie należą do Wspólnoty.

Dzień Unii Europejskiej obchodzony jest na pamiątkę wydarzenia, które było zalążkiem do późniejszej integracji europejskiej, najpierw doprowadził do podpisania traktatu paryskiego, następnie w konsekwencji doprowadził do zawiązania się Unii. Plan Schumana wiązał ekonomicznie Francję i Niemcy, tym samym stworzono barierę dla kolejnych wojen. Połączenie gospodarek zachodnioeuropejskich skutecznie zapobiegało wystąpieniu konfliktów zbrojnych. Wspólne interesy miały być tajemnicą sukcesu.

Po ponad pięćdziesięciu latach idee Planu Schumana są nadal aktualne. Jego założenia znajdują potwierdzenie w tegorocznym haśle obchodów “Razem silniejsi!”. Imprezy towarzyszące obchodom Dnia Europy mają charakter informacyjno-edukacyjny, przybliżają wiedzę o Europie, jej kulturze i wewnętrznych powiązaniach.

W efekcie słabej sytuacji na rynku hiszpańskim rating kraju został obniżony i to aż o dwa punkty na raz. Z dotychczasowego A Hiszpania decyzją Standard & Poor’s przeskoczyła na BBB+. To nie koniec złych wieści. Prognozy agencji też nie są łaskawe. O ile dotychczas S&P przewidywała wzrost PKB Hiszpanii o 1,5 proc, tak teraz mówi już o 3-procentowym spadku w tym roku.

Niekorzystna opinia dotknęła nie tylko Hiszpanów. Agencja niepochlebnie wypowiedziała się także o pracy Unii Europejskiej na rzecz zwalczania kryzysu. Według niej podejmowane działania są co najmniej nieefektywne. Choć w poszczególnych krajach dąży się do wprowadzania reform, to i tak postęp jest mało widoczny. Zadłużenie krajów UE rośnie i w krótkim czasie może osiągnąć niepokojący poziom.

Póki co najbardziej niepokoi właśnie Hiszpania. Mimo odgórnych cięć, sytuacja nie poprawia się. Bezrobocie rośnie, gospodarka się kurczy, a deficyt budżetowy rośnie. Jak długo jeszcze utrzyma się taka sytuacja? Jeśli kraj nie podejmie jeszcze bardziej rygorystycznych działań, może podzielić los Grecji.

Kontrole graniczne zostaną wprowadzone ponownie na około miesiąc. Od 4 czerwca do 1 lipca, by przejechać przez granicę trzeba będzie liczyć się z tym, że można zostać poddanym kontroli. Kontrole będą wiązały się z legitymowaniem osób podróżujących, dlatego zawsze należy mieć przy sobie dokument uprawniający do przekraczania granic – wystarczy dowód osobisty, ale może to być też paszport. Głównym celem Straży Granicznej będzie utrudnienie wjazdu do Polski kibicom, którzy objęci są zakazem stadionowym.

Zawieszenie układu z Schengen to powszechna praktyka, którą przed nami stosowały już inne kraje Wspólnoty, które organizowały imprezy na skalę międzynarodową. Unia Europejska dopuszcza takie działania.

Jednym z priorytetów Unii Europejskiej, a także obecnego kraju prezydenckiego – Danii, jest dbałość o politykę klimatyczną Europy. Jednym z kluczowych projektów w tej dziedzinie jest plan redukcji emisji CO2 przez wszystkie państwa członkowskie. Zakłada on, że do 2050 roku uwalnianie dwutlenku węgla do atmosfery ma zmniejszyć się o 80 procent. Wcześniej jednak należy spełnić dwa progi – do 2030 roku redukcja ma sięgnąć już 40 proc., do 2040 z kolei ma wynieść ona 60 proc.

Plan w założeniu jest bardzo szczytny i ambitny. Wydaje się jednak nierealny. Dlatego polski minister środowiska nie zaakceptował go. Stwierdził, że należy podejmować zobowiązania, którym można podołać. W obliczu tak wygórowanych wymagań, Polska jednak pozostaje bezradna. Przyjęcie projektu i wdrożenie jego zasad na grunt Polski wiązałoby się niewątpliwie z podniesieniem cen energii elektrycznej. W tej chwili, takie rozwiązanie nie wchodzi w grę. Polscy przedstawiciele w Brukseli w takim poglądzie nie byli osamotnieni. Podobne zdanie na temat wymagań Komisji Europejskiej miały Czechy, Bułgaria i Rumunia. Te kraje jednak nie mogły pozwolić sobie na weto. Polska z kolei, jako kraj bogaty w surowce kopalne,  jest jednym z większych i w ostatnim czasie bardziej wpływowych krajów UE. Tym razem nie uległa.

Od tego czasu zbiera niepochlebne opinie od organizacji ekologicznych. Według nich stanowisko polskie jest nieodpowiedzialne i nienowoczesne. Polska oskarżana jest o hamowanie postępu w Europie. Nie brakuje jednak głosów poparcia dla decyzji polskiej. Według wielu, wprowadzanie tak zaangażowanych zmian jest bezcelowe. Tym bardziej, że żadne inne kraje, poza UE, nie kwapią się, by coś w tym kierunku zmienić. A sukces klimatyczny można odnieść tylko wtedy, jeśli wszyscy emitenci (w tym np. Chiny czy USA) w równym stopniu uwzględnią założenia projektu w swoich planach.

Pomysłodawcami tego pakietu są Angela Merkel oraz Nicolas Sarkozy. Taka inicjatywa ma na celu zapobieganie w przyszłości negatywnym skutkom kryzysu, z jakimi boryka się w tej chwili cała Europa, a zwłaszcza takie państwa jak Grecja czy Włochy.

Pakt fiskalny wymusza na krajach, które zgodziły się go przyjąć dyscyplinę w resorcie finansów publicznych. Dokument powstał w ciągu zaledwie kilku miesięcy. Co dokładniej przewiduje pakt fiskalny i jakie są jego konsekwencje? Otóż przede wszystkim wprowadzona zostanie tzw. „złota reguła”, która zakłada, że roczny deficyt strukturalny nie ma prawa przekroczyć 0,5% PKB.

Ta zasada ma zostać wdrożona do prawa narodowego. Ponadto zadaniem Komisji Europejskiej będzie sprawowanie kontroli nad wdrażaniem odświeżonych zasad fiskalnych. Do obowiązków Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej będzie należało orzekanie kar finansowych dla państw, które nie utrzymały postanowień paktu. Kary te będą wynosić 0,1% PKB i będą trafiały do funduszu ratunkowego dla krajów strefy euro.

Z podpisania paktu wycofały się tylko dwa państwa – Wielka Brytania oraz Czechy.

Euro? Nie, dziękuję…

Stosunek Polaków do euro pokazują ostatnie badania opinii publicznej przeprowadzone przez TNS OBOP. Według nich 55 proc. społeczeństwa nie chce, by walutą obowiązującą w Polsce było euro. W tym, aż 37 proc. ankietowanych jest pewnych, że euro nigdy nie powinno być naszą walutą. Swojego zdania w kwestii tego, czy euro będzie dobre czy złe nie ma aż 25 proc. badanych. Negatywne nastroje wokół europejskiej waluty wynikają z kryzysu finansowego, w obliczu którego stanęła Unia Europejska. Póki co najdotkliwiej kryzys doświadczył Grecję. Państwo ciągle ma kłopoty z zadłużeniem, zdaniem wielu jej bankructwo jest tylko kwestią czasu.

W takich okolicznościach zrozumiałym jest fakt, że Polacy sceptycznie podchodzą do członkostwa w Eurolandzie. Najbliższą datą przyjęcia nowej waluty, którą mogliby zaakceptować jest 2015 rok – taką wskazało 36 proc. osób biorących udział w sondażu.

W jaki sposób dzielą się opinie o euro?

Okazuje się, że większymi zwolennikami przewalutowania są mężczyźni niż kobiety. Za euro opowiadają się też ludzie młodzi, starsi, często mniej zamożni, w euro widzą zagrożenie dla ich budżetu. W grupie przeciwników euro znajduje więcej osób ze słabszym wykształceniem i poglądami prawicowymi.

Przeciwników jest tyluż co i zwolenników strony. Partia na Rzecz Wolności (PVV) jest znana z prawicowego podejścia do sytuacji gospodarczej. W ostatnim czasie zaskoczyła wszystkich otwarciem portalu internetowego, który ma być miejscem stosownym do składania skarg i zażaleń na imigrantów zarobkowych.

Autorzy strony, co prawda zaznaczają, że nie mają złych intencji, chcą jedynie zbadać wskaźnik negatywnych zachowań, które nasilają się wraz ze wzrostem imigracji. Chodzi o takie zjawiska jak alkoholizm, przestępczość, narkomania czy porzucanie śmieci.

Trudno jest przypuszczać, że portal pozytywnie wpłynie na wizerunek Holandii i holenderskich pracodawców w Europie, jak podkreśla Michel de Bruin, szef grupy handlowej EUNITE. Stowarzyszenie handlowe Holandii zaalarmowało, że strona może zaszkodzić interesom tego kraju.

We wtorek natomiast ambasadorzy 10 krajów, w tym Litwy, Łotwy, Estonii, Czech, Bułgarii, Polski, Rumunii, Węgier, Słowacji i Słowenii wystosowali otwarty list, w którym portal PVV określili jako “godną ubolewania, wyraźnie dyskryminującą inicjatywę”. Holenderski rząd odmówił zamknięcia strony.

Sytuacja pokazuje, jak duży problem cała Unia Europejska ma w kwestii imigrantów. Brak jest prawa, które by ich chroniło i zapewniało niezbędne bezpieczeństwo. Europa brnie w niebezpiecznym kierunku. Holenderski przykład jest tego najlepszym dowodem. Dopóki nie powstaną przepisy, będzie dochodziło do kolejnych, wątpliwych, incydentów.

W krajach Wspólnoty da się zauważyć podział, który z roku na rok jest coraz bardziej widoczny. Północ kontynentu w kwestii zatrudnienia wyraźnie lepiej radzi sobie od Europy Południowej, w której obecnie panuje najgorsza sytuacja na rynku pracy. Hiszpania, Portugalia, Włochy i Grecja to kraje, które pod względem miejsc pracy wypadają najsłabiej. W najbardziej dramatycznej sytuacji są młodzi mieszkańcy tych krajów. Wśród tych do 25 roku życia pracy nie ma prawie 50 proc. z nich w Hiszpanii i w Grecji. To ponad dwa razy więcej niż wynosi średnia unijna, którą szacuje się na poziomie 22 proc.

Jak na tle tych danych wypada Polska? Wprawdzie przewyższamy średnią, ale trzymamy się znacznie lepiej niż państwa na południu. Bezrobocie wśród młodych wynosi u nas ok. 27 proc. Stopa bezrobocia w grudniu w Polsce osiągnęła niemal 10 proc. Tym samym zajmujemy miejsce pośrodku stawki.

Gdzie zatem społeczeństwu, a szczególnie jego młodym przedstawicielom, wiedzie się najlepiej. Krajem o najniższym bezrobociu w tej grupie są Niemcy (7,8 proc.) Kraje które także nie przekraczają progu 15-procentowego bezrobocia to także: Austria, Holandia, Norwegia i Dania.

Dyrektor agencji Fitch, Edward Parker w rozmowie z Reutersem stwierdził, że Grecja stoi na granicy bankructwa i skoro jest niewypłacalna, to nie będzie w stanie spłacać wszystkich swoich zobowiązań. Dodał także, że taka informacja wcale nie stanowi żadnego odkrycia, gdyż już wcześniej inne agencje ratingowe uznały Grecję za niewypłacalną.

Z wypowiedzi Parkera wynikało także, że najgorszym scenariuszem, jaki może w tej chwili czekać Grecję jest bankructwo wymykające się spod kontroli. Rząd już od dłuższego czasu prowadzi negocjacje z inwestorami, jednakże trudno mówić o jakichkolwiek postępach.

Kwestia sporna dotyczy wysokości oprocentowania obligacji, na które miałoby zostać zamienione zadłużenie. Premier Grecji, Lucas Papademos kilka dni temu przyznał, że w rozmowach z prywatnymi inwestorami zapanowała chwilowa stagnacja, ale wszystko zmierza ku dobremu. Polityk ma nadzieję, że uda się osiągnąć porozumienie zadowalające dla obu stron.

Mimo to, agencje ratingowe pozostają nieugięte. Nawet jeżeli Grecji uda się zredukować swoje zadłużenie względem prywatnych inwestorów, i tak uznają państwo za zbankrutowane.